علاوه بر مفروضات  حسابداری، به منظور ثبت و گزارشات مالی، به راهکارها و دستور العمل های روشن‌تر و مشخص‌تری  نیاز می‌باشد. این دستور العمل ها  در مقایسه با مفروضات حسابداری،جنبه اجرایی و کاربردی بیشتری دارند.

اصول حسابداری

چارچوب حسابداری بر اساس فروضات شکل می پذیرد و به شکل اصول حسابداری مورد استفاده قرار می گیرد.

4 اصل حسابداری که در پایین به توضیح آن ها می پردازیم جزو مفروضات حسابداری هستند:

اصل افشای کامل

طبق این اصل رویدادهای مالی باید به طور جامع، کامل و به موقع افشا شود. معمولا، هرگونه اطلاعات در مورد وقایع مالی در متن صورت های مالی و یا فایل های وابسته به همراه توضیحات  ارائه داده شده تا بتواند در تصمیم گیری ها استفاده شده و راهگشا باشند. این اصل حاکی از آن نبوده که هر چیزی باید افشا شود، بلکه باید هزینه تهیه و مربوط بودن آن مورد توجه باشد.

اصل بهای تمام شده

طبق این اصل، رویدادهای حسابداری در تاریخ بهای تمام شده در دفاتر ثبت می‌شوند. منظور از بهای تمام شده ، ارزش مبادله نقدی آن است. بدهی‌ها نیز معادل وجه نقد جاری مبادله که به عنوان بدهی متقبل شده مورد اندازه گیری و ثبت می‌شوند.

چنانچه دارایی از طریق مبادلات غیر پولی در اختیار مجموعه قرار گیرد، ارزش متعارف دارایی بدست آمده رایگان نیز، ارزش منصفانه در بازار در زمان انتقال مالکیت دارد.

معایب روش بهای تمام شده تاریخی

  1. تغییرات ارزش دارایی ها در طول سال های پی دی پی در نظر گرفته نمی شود.
  2. تغییرات ارزش پول در زمانمورد نظر قرار داده نمی شود.

مزایای روش بهای تمام شده تاریخی

  1.  قابل اتکا است.
  2. نشان دهنده ارزش متعارف دارایی در تاریخ تحصیل است.
  3. قابل رسیدگی و ردیابی است.